turklehceleri.org

Kutu

Türkiye Türkçesi – Arı Duru Türkçe Sözlüğü (Kuleli, 2013)

kutu

[Köken: Yunanca] Kap, Tartma, Yaşık

Türkiye Türkçesi – Tatarca Sözlük (Ganiyev, 1998)

kutu

и. тартма, әрҗә, кап ◊ kutu gibi кечкенә һәм җыйнак

Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü (Ercilasun, 1991)

kutu

Türkiye Türkçesi: kutu
Azerbaycan Türkçesi: gutu
Başkurt Türkçesi: kap tartma kumta
Kazak Türkçesi: kutı korap
Kırgız Türkçesi: kutu
Özbek Türkçesi: kuti
Tatar Türkçesi: tartma kiçkinä ärcä
Türkmen Türkçesi: gutı gapırcak
Uygur Türkçesi: kuta
Rusça: koróbka

Kırgızca – Türkiye Türkçesi Sözlüğü (Yudahin)

kutu

f. kutu, çekmece, şişecik.

Karaçay-Malkarca – Türkiye Türkçesi Sözlüğü (Nevruz, 1991)

kutu

katı ~: katı kutu, katılaşmış kurumuş, kalan bulan. Katı ~ gırcın: katılaşmış kurumuş ekmek, katı ~ aşaybız: kalan bulan yiyiyoruz.


Son arananlar: