turklehceleri.org

din-

Türkiye Türkchisi – Tatarche Lughet (Ganiyev, 1998)

din

I и. 1) дин; müslüman dini мөселман дини; 2) инаныч


dinII и. физ. дин (көч үлчәү берәмлеге)

ercilasun1991

din

Türkiye Türkçesi: din
Azerbaycan Türkçesi: din
Başkurt Türkçesi: din
Kazak Türkçesi: din
Kırgız Türkçesi: din
Özbek Türkçesi: din
Tatar Türkçesi: din
Türkmen Türkçesi: din
Uygur Türkçesi: din
Rusça: religiya

Azarbayjan Türkchisining Izahliq Lughiti (Orucovun, 2006)

din

is. [ər.]
1. Xariqüladə qüvvələrə, varlıqlara inanmağı əsas götürən, Tanrıya etiqadı və tapınmağı sistemləşdirən ictimai şüur forması. Qorxu hissi yanlış olaraq dinin meydana gəlməsinin səbəbi sayılırdı. Din bəşəriyyət tarixinə hakim olan ən böyük qüvvətdir. Fəlsəfənin də, elmin də qaynağı dindir.
2. Həmin inam və etiqadları ayin və mərasimlər şəklində özündə toplayan dünyagörüşü, davranış və spesifik fəaliyyət. İslam dini. Xristian dini. Budda dini. Dini ayinlər. ‣ Dindən-dondan çıxmaq – yorulmaq, usanmaq.

Pamukkale Azarbayjan Türkchisi - Türkiye Türkchisi (A.D.T.ningki)

din

din

In'gilische—Türkche Lughet (FreeDict, 2017)

din /djˈuːi/

1. (ned, ning) gürültü, patırtı, şamata
2. gürültü ile söylemek, tekrar tekrar söylemek
3. gürültü etmek. din into tekrar tekrar söyleyerek kafasına sokmak.

In'gilische—Türkche Lughet (FreeDict, 2017)

din /dˈɛksɪdɹˌiːn/

1. (kıs.) Deutsche Industrienor men Alman Sanayi Standartları
2. (foto.) filmin ışığa karşı hassasiyet ölçüsü.

In'gilische—Türkche Lughet (Anonim)

din

kulak tırmalayıcı ses
patırtı
gürültü

Özbekche—In'gilische Lughet (Dirks, 2005)

din

(Arabic) religion, religious belief. ~dan chiq-/qayt- to leave one's faith.

Qirghizche – Türkiye Türkchisi Lughiti (Yudahin)

din

a. din; meshep; din ilmi: ilâhiyat; dini kara: namussuz; dini karardı: fena şeyler tasarlıyor; ondan her şey beklenilebilir.

Türkmenche Izahliq Lughet (Kyýasowa, 2016)

din

[di:n] I, at. Tebigatdan daşary güýçleriň (hudaýyň, ruhuň) barlygy baradaky düşünjeleriň jemi. Yslam dini.
 ‣Din duşman iň erbet, howply duşman. Ol meniň din duşmanym (B. Kerbabaýew). Dinden çykmak diniňi inkär etmek. Dinden çyksaň çyk, ilden çykma (Atalar sözi). Dinden çykan adamkärçiligini ýitiren, erbet. –Dinden çykan bolmasaň, adamlary beýle ýigrenmezdiň. Dini başga haýsydyr bir ýakyn garyndaşlyk gatnaşygy bolmadyk adamlara içi yylaman, ynanman, olardan özüni aýry tutmak,


DIN [di:n] II, at. Işilen ýüpüň, sapagyň we ş.m. bir gaty. Ýüpüň iki dini üzülip, bir dini galypdyr.

Uyghurche – Türkiye Türkchisi Lughiti (Kurban, 2016)

din

Din. Islam dini – İslam dini. Budda dini – Buda dini; Budizm.

Qarachay-Malqarche – Türkiye Türkchisi Lughiti (Nevruz, 1991)

din

din. İslam ~: islam dini, musliman ~: müslüman dini, ~ ahlı: din mensubu, ~ kazavat: din gazası, gazve, cihad, ~ tutuv: din tutma, tuthan ~im ursun: inandığım din çarpsın (yemin), tüz aytmasañ ~iñden burulğun!: doğru demezsen dininden dön!, ~ buyrukla: dinin emirleri, tuthan ~im hakına!: tuttuğum (inandığım) din hakkı için (yemin).


Axir izdelgen sözler: