turklehceleri.org

bilev

Karaçay-Malkarca – Türkiye Türkçesi Sözlüğü (Nevruz, 1991)

bilev

1. Bileme, bile taşı. ~ meşina: bile makinası, bileme cihazı, bıçaknı ~ge tut: pıçağı bile taşına sür, ~ cılan: zehirsiz yılan, kara yılan; 2. Plak. Altın ~: altın plak, taş ~: taş plak.


Son arananlar: