turklehceleri.org

yaz

Türkiye Türkchisi – Tatarche Lughet (Ganiyev, 1998)

yaz

и. җәй; yaz günü җәй көне

ercilasun1991

yaz

Türkiye Türkçesi: yaz
Azerbaycan Türkçesi: yay
Başkurt Türkçesi: yäy
Kazak Türkçesi: jaz
Kırgız Türkçesi: cay
Özbek Türkçesi: yàz
Tatar Türkçesi: cäy
Türkmen Türkçesi: yalpak yası
Uygur Türkçesi: yayma yapilak
Rusça: ploskiy

Azarbayjan Türkchisining Izahliq Lughiti (Orucovun, 2006)

yaz

is. İlin qış ilə yay arasında olan fəsli: bahar. Yaz gəldi. Yaz çıxdı. Yaz çiçəyi. Yaz fəsli. Yaz yağışı. Yaz şumu. – Bir gül ilə yaz olmaz. (Ata. sözü). [Qurbanəli:] Elə ki genə yaz açıldı, hamısı genə kənd işlərinə gedəcəklər. N.Nərimanov. Bu yaz başqa yazdır, bu yaz daha da xoşdur; Vay o qəlbə ki boşdur. M.Müşfiq. • Yaz ağzı – yazın başlanğıcı. Yaz ağzı molla bazardan bir ikicanlı keçi alır ki, südü ilə uşaqlarını dolandırsın. “M.N.lətif.” Yaz başı – yazın əvvəli. Bax dumana dağ başında; Dərdə düşmüş gül yaşında; Coşmuş gözlər, yaz başında; Duman ağlar, bən ağlaram! Ə.Cavad. O enən, o qalxan səslər, avazlar; Yaz başı dağların selidir, bəlkə? B.Vahabzadə. Yazdanyaza – hər ilin yazında, hər yazda.

Azarbayjan Türkchisining Sinonimler Lughiti (Çakıroğlu, 2013)

yaz

bahar
{bahar}

Pamukkale Azarbayjan Türkchisi - Türkiye Türkchisi (A.D.T.ningki)

yaz

bahar, ilkbahar

Uyghurche – Türkiye Türkchisi Lughiti (Kurban, 2016)

yaz

Yaz. Yaz küni – Yaz günü.

Türkiye Tillar Diwani (TDK)

yaz

ilk yaz, yaz· II, 172, 285; III, 159, 285


Axir izdelgen sözler: