turklehceleri.org

iftar

Türkiye Türkchisi – Tiniq Türkche Lughiti (Kuleli, 2013)

iftar

[Köken: Arapça] Ağız açma

Türkiye Türkchisi – Tatarche Lughet (Ganiyev, 1998)

iftar

и. ифтар, уразада авыз ачу

ercilasun1991

iftar

Türkiye Türkçesi: iftar
Azerbaycan Türkçesi: iftar
Başkurt Türkçesi: avıⱬ asıv
Kazak Türkçesi: avız aşuy
Kırgız Türkçesi: ōz açū
Özbek Türkçesi: iftàr
Tatar Türkçesi: avız açu
Türkmen Türkçesi: ağzaçar
Uygur Türkçesi: iptar
Rusça: veçern'aya trapeza v dni ramadana

Azarbayjan Türkchisining Izahliq Lughiti (Orucovun, 2006)

iftar

is. [ər.] din. Oruc açma, oruc açdıqda yeyilən yemək. Xavərimsə bu gün oruc tutmuş olduğundan, axşam üçün iftar tədarükü görürdü. T.Ş.Simurq. • İftar açmaq (yemək) – oruc açmaq. Axund iftarı yeyib, təsbehi alır əlinə, başlayır hesablamağa. Ə.Haqverdiyev. Tacir qızı isə: – Axund oruc idi, bir saat bundan əvvəl iftarını açıbdır. – dedi. M.S.Ordubadi. // Oruc açma vaxtı, gün batanda. Molla cavabında deyir: – Niyə ayıb olur ki, iftar vaxtıdır da.. “M.N.lətif.” İftara bir az qalanda mömin müsəlmanlar təsbeh çevirə-çevirə, dodaqları duanı vird eləyəndə, ürəkləri də plov çağırır. C.Məmmədquluzadə. Bu top orucluqdan orucluğa, bir dəfə obaşdan, bir dəfə iftarda atılardı. P.Makulu.

Pamukkale Azarbayjan Türkchisi - Türkiye Türkchisi (A.D.T.ningki)

iftar

iftar


Axir izdelgen sözler: