turklehceleri.org

didar

Azerbaycan Türkçesinin Açıklamalı Sözlüğü (Orucovun, 2006)

didar

is. [fars.] klas.
1. Görünüş, üz, sifət, zahiri sima. Doymaq olmaz didarından bir zaman; Tamaşası, qaşı-qabağı şirin. M.P.Vaqif. Xandostu, amandı, qoyma gəldi! Didarı yamandı, qoyma, gəldi! M.Ə.Sabir. // Üz, çöhrə; gözlər (çox zaman gözəl haqqında). Yar olan yerdə nədir xublərin didarı. S.Ə.Şirvani. Tale yarı yardan aralı saldı; Öksüz ruhum didarə həsrət qaldı. H.Cavid.
2. Görüş, görmə. Ümidim çox idi yetəm didarə; Deyəm ərzi-halı o nazlı yarə. Ə.Nəbati. [Fərman:] Didarın mənə müyəssər olmadı. İndi sənə ən yaxın olan köynəyinə baxıb .. vida edirəm. Ə.Haqverdiyev.

Azerbaycan Türkçesinin Sinonimler Sözlüğü (Çakıroğlu, 2013)

didar

I. görünüş, sifət, üz
{görünüş, suret, yüz}

II. görmə
{görme}

Türkmencenin Açıklamalı Sözlüğü (Kyýasowa, 2016)

didar

[di:da:r], at. 1. Ýüz, keşp, görnüş. Haýsy aşyk geçdi didardan doýup, Zülpi zerewşanym, ýene geldiňmi? (Halk aýdymy). Baýram jan, didaryňdan aýlanaýyn (A. Durdyýew). 2. Oglana dakylýan at.

Uygurca – Türkiye Türkçesi Sözlüğü (Kurban, 2016)

didar

f. Yüz, surat. Didar körüshmek – Görüşmek; birbirini görmek.


Son arananlar: