turklehceleri.org

Maral

Türkiye Türkçesi – Tatarca Sözlük (Ganiyev, 1998)

maral

и. марал

Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü (Ercilasun, 1991)

maral

Türkiye Türkçesi: maral
Azerbaycan Türkçesi: maral
Başkurt Türkçesi: bolandıŋ bir törö (tokomo)
Kazak Türkçesi: maral
Kırgız Türkçesi: maral
Özbek Türkçesi: märal
Tatar Türkçesi: bolannıŋ bir töri (tokımı)
Türkmen Türkçesi: maral ceren
Uygur Türkçesi: maral
Rusça: lan'

Azerbaycan Türkçesinin Açıklamalı Sözlüğü (Orucovun, 2006)

maral

is. zool. Buynuzları budaq kimi şaxələnən, gövşəyən haçadırnaqlı heyvan. Şimal maralı. Xallı maral. – Sürü üstündə çobanlar yatmaz qorxumdan; Çöldə heyvan, ya maral vaz atamaz qorxumdan. A.Səhhət. // Təşbehlərdə “gözəl” mənasında. Ovçusu olmuşam səntək maralın; Xəyalımdan çıxmaz hərgiz xəyalın. M.P.Vaqif. [Əsgər:] Gəl, gəl, maralım, gəl; Gəl, gəl, ceyranım, gəl! Ü.Hacıbəyov.

Pamukkale Azerbaycan Türkçesi - Türkiye Türkçesi (ADT versiyonu)

maral

geyik

Özbekçe—İngilizce Sözlük (Dirks, 2005)

maral

maral; Caspian deer.maralquloq bot.hellebore.

Türkmencenin Açıklamalı Sözlüğü (Kyýasowa, 2016)

maral

at. 1. Ene keýik ýa-da towşan. Maral towşan. 2.Gyza dakylýan at.

Uygurca – Türkiye Türkçesi Sözlüğü (Kurban, 2016)

maral

zool. Maral.

Karaçay-Malkarca – Türkiye Türkçesi Sözlüğü (Nevruz, 1991)

maral

maral, geyik, çatal boynuzlu geyik. ~ buzov: maral buzağısı, ~ kozlağan cañur: maralın doğurduğu yağmur, güneşli havada yağan yağmur, nisan yağmuru (anlamına), ~ çöb başı: maralların severek yedikleri, bir çeşit uzun otların başaklı uçları, ~nı balası ağaç arasında öser: maralın yavrusu orman içinde büyür.


Son arananlar: