turklehceleri.org

Kelepçe

Türkiye Türkçesi – Arı Duru Türkçe Sözlüğü (Kuleli, 2013)

kelepçe

[Köken: Farsça] Kol bukağısı, Kol kişeni

Türkiye Türkçesi – Tatarca Sözlük (Ganiyev, 1998)

kelepçe

и. кул богавы; kelepçe takmak кулга богау салу

Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü (Ercilasun, 1991)

kelepçe

Türkiye Türkçesi: kelepçe
Azerbaycan Türkçesi: äl gandalı
Başkurt Türkçesi: kulakta kul bığavı
Kazak Türkçesi: kol kisen buğav
Kırgız Türkçesi: kol kişen
Özbek Türkçesi: kişän
Tatar Türkçesi: kul boğavı
Türkmen Türkçesi: gol gandalı
Uygur Türkçesi: koyza kol kişini
Rusça: naruçniki

Türkmencenin Açıklamalı Sözlüğü (Kyýasowa, 2016)

kelepçe

at. ösümlik d. Ýasy ýaprakly, ýapragynyň ujy tikenli, ýylmanajyk däneli ot. Olar göýül, kelepçe, dälijemäş, sersepil ýaly meýdan otlaryny-da şu güne çenli bilmeýär ekenler (N. Esenmyradow).


Son arananlar: