turklehceleri.org

Emmek

Türkiye Türkçesi – Tatarca Sözlük (Ganiyev, 1998)

emmek

ф. 1) имү; 2) чөмерү; 3) суыру

Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü (Ercilasun, 1991)

emmek

Türkiye Türkçesi: emmek
Azerbaycan Türkçesi: ämmäk
Başkurt Türkçesi: imiv
Kazak Türkçesi: emüv
Kırgız Türkçesi: emṻ
Özbek Türkçesi: emmàḳ
Tatar Türkçesi: imu
Türkmen Türkçesi: emmek
Uygur Türkçesi: ämmäk
Rusça: sósat'

Türkmencenin Açıklamalı Sözlüğü (Kyýasowa, 2016)

emmek

işl. Dodaklar we diliň kömegi bilen emjegi agzyňa çekip sormak. Guzy süýt emýär. Çaga ejesini emýär.

Uygurca – Türkiye Türkçesi Sözlüğü (Kurban, 2016)

emmek

Emmek.

Karaçay-Malkarca – Türkiye Türkçesi Sözlüğü (Nevruz, 1991)

emmek

emmek, meme almak. Sabiyçik anasını emçegin emedi: çocuk annesinin memesini emiyor, ala bizni kanıbıznı emip caşaydıla: onlar bizim kanımızı emerek yaşıyorlar, balın emip balavuzun atğan: balını emip peteğini atan (d).

Dîvânü Lugâti’t-Türk Dizini (TDK)

emmek

emmek I, 169


Son arananlar: