turklehceleri.org

Anka

Türkiye Türkçesi – Arı Duru Türkçe Sözlüğü (Kuleli, 2013)

anka

[Köken: Arapça] (kuşu) Tuğrul, Dumrul

Türkiye Türkçesi – Tatarca Sözlük (Ganiyev, 1998)

anka

и. 1) Ганка (мифологик кош, канатлы дөя); 2) күч. бик бай кеше

Türkmencenin Açıklamalı Sözlüğü (Kyýasowa, 2016)

anka

at, kön. s. Ertekilerde, rowaýatlarda duş gelýän hyýaly guş. Anka aýdar: "Ýolçuýam" (Magtymguly).


Son arananlar: