turklehceleri.org

ŞAL

Türkiye Türkchisi – Tiniq Türkche Lughiti (Kuleli, 2013)

şal

[Köken: Fransızca] Uluyağlık

Türkiye Türkchisi – Tatarche Lughet (Ganiyev, 1998)

şal

и. 1) шәл; şal yaka шәл яка; 2) кашемир (тукыма); 3) пута

ercilasun1991

şal

Türkiye Türkçesi: şal
Azerbaycan Türkçesi: şal
Başkurt Türkçesi: şäl
Kazak Türkçesi: şäli
Kırgız Türkçesi: şalı cōluk
Özbek Türkçesi: şàl romàl
Tatar Türkçesi: şäl
Türkmen Türkçesi: ulı yağlık
Uygur Türkçesi: şal
Rusça: şal'

Azarbayjan Türkchisining Izahliq Lughiti (Orucovun, 2006)

şal

is.
1. Yundan və s.-dən toxunmuş böyük baş örtüyü. İpək saçaqlı şal. Tirmə şal. – Köçən qızı şal, yaxud çarşaba bürüyüb, o yığıncağın bir səmtində oturdardılar. R.Əfəndiyev. Sənəm dönüb, otaqdan yun şalını götürdü. S.Rəhimov.
2. Nazik, yumşaq yun parça. [Kişinin] əynində qara şaldan beli büzməli don vardı. H.Sarabski. Güllü arvad sumağı şaldan genbol qırmızı tuman, yaxası və qolunun ağzı baftalı uzun arxalıq geymişdi. Ə.Əbülhəsən. // Şaldan tikilmiş. Şal paltar. – ..[Ərşadın] əynində əldətoxunma yun şal pencək-şalvar .. gəldi. İ.Əfəndiyev. Kəşmiri şal – vaxtilə Hindistanın Kəşmir vilayətindən gətirilən zərif, yumşaq və spesifik naxışlı yun parça, şal.

Azarbayjan Türkchisining Sinonimler Lughiti (Çakıroğlu, 2013)

şal

kişmiri
{atkı}

Pamukkale Azarbayjan Türkchisi - Türkiye Türkchisi (A.D.T.ningki)

şal

atkı, şal

Qirghizche – Türkiye Türkchisi Lughiti (Yudahin)

şal

I, f. 1. felç,mefluç; 2. aciz; gevşek; 3. erkeklik gücü olmayan, impotent.


II: şal tögün: saf yalan, tam bir masal; köl şal tüşüp (yahut bolup) terdedi: kan-ter içinde kaldı.

Türkmenche Izahliq Lughet (Kyýasowa, 2016)

şal

[şa:l], at. 1. Aýallaryň başyna atynýan uly ýüň ýaglygy. – Ýa bir kirmany şal bolsadym, Şasenem başyna orardy – diýip, Garyp bir gazal aýtdy (“Şasenem – Garyp”). 2. Syk dokalmadyk irimçik mata. Girip gezem ýoluňda, bir köne şala dilber (Kätibi).


Axir izdelgen sözler: