turklehceleri.org

gön

Türkiye Türkchisi – Tatarche Lughet (Ganiyev, 1998)

gön

и. күн

ercilasun1991

gön

Türkiye Türkçesi: gön
Azerbaycan Türkçesi: gön däri
Başkurt Türkçesi: kün tiri bolğar
Kazak Türkçesi: kön teri eltiri
Kırgız Türkçesi: bayrak sabi tū sabı
Özbek Türkçesi: kön teri
Tatar Türkçesi: kün tiri bolğar
Türkmen Türkçesi: gȫn
Uygur Türkçesi: kön terä
Rusça: kója şkura

Azarbayjan Türkchisining Izahliq Lughiti (Orucovun, 2006)

gön

is. İri heyvanların işlənmiş dərisi. Ayaqqabının altı göndür. Gönü suya vermə, verdin heyfsilənmə. (Ata. sözü). // Bu dəridən qayrılmış. Gön altlıq. ‣ Gönü duzlamaq isteh. – ölmək, gəbərmək. [Azad:] Arvad gün-gündən saralır, deyəsən, bu da bacıları kimi gönü duzlayacaq, yenə xərcə düşüb təzədən evlənəcəyəm! Çəmənzəminli. Gönündən soymaq (çıxarmaq) – zərərinin əvəzini birindən güclə almaq. [Həsən:] Ziyanlığın hamısını sənin gönündən soyacağam. Ə.Haqverdiyev. Gönünü soymaq (almaq) – 1) bərk cəzalandırmaq, divan tutmaq. [Ağa Kərim xan:] Tez ol, yoxsa, vallah, gönünü allam. N.Vəzirov. [Yaxşı:] Qaynım dünən araba ilə şəhərə gedib. Yoxsa mən bura gələ bilərdim? Mənim gönümü soyardı. C.Cabbarlı; 2) çox baha qiymətə satmaq, bahaçılıq etmək. Müştərilərin gönünü soymaq. Dabbağxanada (dabbağda) gönünü tanımaq (gönünə bələd olmaq) – bax. dabbağxana.

Pamukkale Azarbayjan Türkchisi - Türkiye Türkchisi (A.D.T.ningki)

gön

kösele

Türkmenche Izahliq Lughet (Kyýasowa, 2016)

gön

[gö:n]. at. Aýakgap we ş.m. zatlar tikmek üçin işlenen gaýyş.
 ‣Gönüň ýanmak gaty suwsamak, öler ýaly suwsamak.

Qarachay-Malqarche – Türkiye Türkchisi Lughiti (Nevruz, 1991)

gön

deri, kösele, meşin, işlenmiş deri. ~ çarıkla: kösele ayakkabılar.


Axir izdelgen sözler: